Migraf NAWIGATOR Obsługa programu IBM Wersja 4.4.01 Do współpracy z NAWIGATORem opracowano specjalny program dla komputera typu PC pracującego pod kontrolą systemu Windows – we wszystkich wersjach. Program jest bezproblemowo obsługiwany przez screenreadery Jaws, SuperNowa oraz Windows-Eyes. Program w wersji 4.4.01 nie współpracuje z urządzeniami o wersji wykonania 3.2 oraz 4. W wypadku wykrycia niezgodności sprzętu jest to sygnalizowane odpowiednim komunikatem. Na płycie dostarczanej razem z NAWIGATORem program jest zapisany w postaci pliku instalacyjnego w katalogu \IBM. Aby zainstalować program w komputerze należy uruchomić znajdujący się tam zbiór Nawigator411-install.exe i przejść kolejne stopnie instalacji. Program standardowo instaluje się w katalogu x:\ProgramFiles\Nawigator4 gdzie literka x oznacza dysk systemowy dla zainstalowanego Windowsa. W trakcie instalacji ten sugerowany katalog można zmienić na dowolny inny. Standardowa procedura instalacji trwa kilka sekund i w jej wyniku przepisywane są do utworzonego katalogu niezbędne zbiory, modyfikowany jest rejestr oraz na pulpicie utworzona ikona o nazwie Nawigator4. W menu startowym tworzona jest zakładka z programem oraz dodatkowym programem „nawigator-usun.exe” służącym do deinstalacji Nawigatora. Nawigator jest obsługiwany poprzez wirtualny port szeregowy na łączu USB. Aby komunikacja działała poprawnie należy najpierw zainstalować odpowiednie drivery a następnie wybrać z listy odpowiedni port szeregowy obsługujący NAWIGATORa funkcją F4 – zakładka „Porty”. Najczęściej jest to port COM7 albo COM8 – jednak zależy to od posiadanego komputera i zainstalowanego na nim sprzętu. Na płycie CD w katalogu IBM\USB jest program cp210x_vcp_win_xp_s2k3_vista_7.exe zawierający niezbędne drivery. Typ układu interfejsu – CP2102 - wyświetla się w oknie nowego urządzenia po włożeniu kabla USB do komputera. Należy wystartować ten program, wyrazić zgodę na warunki licencji a następnie po zakończeniu kopiowania niezbędnych plików wystartować instalator przez zaznaczenie okienka „Launch” lub też zakończyć działanie programu a następnie w katalogu C:\SiLabs\MCU\CP210x\ cp210x_vcp_win_xp_s2k3_vista_7 uruchomić program CP210xVCPInstaller.exe który dokona skanu systemu sterowników i zainstaluje właściwe drivery. Wybrany port zostaje zapamiętany w rejestrze i przy następnym starcie programu nie będzie potrzeby dokonywania ponownego wyboru. Jeśli w używanym sprzęcie komputerowym jest zainstalowany szereg urządzeń korzystających z podobnej techniki komunikacji – na przykład łączy BlueTooth – to wówczas identyfikacja, a tym samym właściwy wybór portu może być utrudniony. Należy wtedy skorzystać z rozwiązań systemowych. Po pierwsze dołączyć wyłączonego Nawigatora do złącza USB. Następnie w menu „Ustawienia”, „Panel sterowania”, „System”, „Sprzęt”, „Menadżer urządzeń” należy znaleźć zakładkę „Porty (COM i LPT)”. I tam w wykazie obsługiwanych urządzeń powinien się znajdować Nawigator wykazywany jako „Silicon Labs CP210x USB to UART Bridge (COM8)”. Numer portu COM zależy od sprzętu i należy go następnie wybrać jako port komunikacyjny w programie Nawigator, tak jak to dalej opisano dla funkcji F4. Ale trzeba pamiętać o tym iż późniejsze procedury instalacji innych urządzeń USB mogą zmienić kolejność przypisania portów. Po wystartowaniu programu na ekranie pojawia się plansza zatytułowana ”Nawigator (4.4.4)” i jest ona podzielona na dwa okna. W oknie po lewej stronie mamy zwinięte drzewo zasobów zawierające foldery: „Karta pamięci”, „Mapa” i „Schowek”. Prawe okno zatytułowane „Punkty” jest puste. Jeżeli program został uruchomiony z dołączonym do interfejsu i włączonym urządzeniem to wówczas na górnej belce pojawi się nazwisko użytkownika i numer urządzenia – dwie pierwsze cyfry tego numeru zawierają informację o wersji oprogramowania. Jednak aby korzystać z programu i dokonywać edycji swoich zbiorów punktów znajdujących się na dysku nie jest niezbędne dołączenie urządzenia. Przechodzenie pomiędzy oknami najwygodniej jest wykonywać korzystając z klawisza tabulacji. Klawisze strzałek „góra – dół” służą do przemieszczania się wzdłuż drzewka lub po pozycjach na listach, klawisze strzałek „lewo-prawo” służą do zwijania i rozwijania drzewa zasobów. Rozwinięcie drzewa zasobów daje na pierwszym poziomie listę zestawów opisanych jako „Zestaw 0” do „Zestaw 19”. Zestawem nazywamy zbiór punktów i dróg zapamiętany w urządzeniu z którego korzystamy w nawigacji. Zestawy są od siebie całkowicie niezależne i można się między nimi przełączać w urządzeniu. Zestawy 0 do 4 mogą mieć tylko opisy tekstowe, 5 do 9 posiadają możliwość nagrania długiego opisu punktu (do 2 min max każdy). To rozróżnienie jest bardzo istotne dla użytkownika Nawigatora. Aby móc dowolnie korzystać z więcej niż jednego zestawu punktów lub z możliwości wymiany zgromadzonych punktów pomiędzy użytkownikami należy starannie opisywać w programie swoje zdobycze. Tylko wtedy gdy punkty będą opisane operacje wymiany mają sens. W przeciwnym razie może się okazać iż zestawy z dźwiękowymi opisami otrzymane od innego użytkownika są dla nas trudne w wykorzystaniu. Nie wiemy bowiem, co właściwie oznaczają wyłącznie ponumerowane miejsca. Co prawda jeżeli otrzymaliśmy zbiór punktów wraz z konkretną drogą i tylko po tej drodze będziemy się poruszać w terenie sobie nieznanym to „prowadzenie po numerach” może być całkowicie wystarczające. Wszystkie zestawy od 10 do 19 na karcie pamięci mają takie same możliwości zapisu punktów i mają możliwość nagrania max 3 sekundowego opisu punktu zapisanego w pamięci. Folder „Mapa” służy do wykonywania operacji na dużych zbiorach punktów wgrywanych do karty pamięci urządzenia. Wszystkie operacje archiwizacji w obie strony dokonywane są na konkretnych, wybranych kursorem zestawach. Czyli dotyczą zarówno punktów jak i dróg, dla każdego zestawu oddzielnie. Dotyczy to również schowka. Jeżeli do zestawu zostały przeczytane dane z urządzenia to wówczas po jego nazwie pojawia się znak gwiazdki oznaczający iż bufor danych w komputerze został zmodyfikowany. Podobnie sygnalizowane jest dokonanie jakichkolwiek modyfikacji w odczytanych z dysku zbiorach punktów. Znak gwiazdki zniknie jeżeli dokonamy operacji zapisania zbioru do urządzenia lub na dysk. Konieczność wykonania zapisu zostanie przypomniana przy wychodzeniu z programu w postaci listy zestawów które zostały zmodyfikowane a nie zostały zapisane – do zbioru lub do urządzenia. Na drugim poziomie każdy zestaw jest rozwijany na „Zestaw x” oraz listę dróg opisanych jako „Ulubione”, „Droga 1” do „Droga 9”. Jeżeli w trakcie edycji nadamy drodze jakąś nazwę ( o długości do 20 znaków ) to wówczas wyświetla się ona i na liście pojawi się przykładowo następujący opis „Droga 3 (do domu)”. Nazwy drogi zerowej nie można zmienić. Zestawy punktów również można opisać i wówczas na rozwiniętej liście pojawią się ułatwiające niekiedy życie opisy zgromadzonych zasobów. Wybranie drogi w panelu zestawów uaktywnia nowe okno w prawym dolnym panelu, skracając panel punktów. W oknie tym znajdują się punkty tworzące drogę. Opisane są tak samo jak punkty w panelu punktów. Program jest obsługiwany za pomocą skrótów klawiszowych albo z rozwijanego menu pomocy. W każdej chwili można otworzyć okno z wykazem poleceń dostępnych na aktualnym poziomie i strzałkami góra/dół przemieszczać się wzdłuż listy poleceń. Wybranie jakiegoś polecenia poprzez stanięcie na nim a następnie naciśnięcie klawisza Enter oznacza jego wykonanie. Mamy do dyspozycji różne polecenia dla całości zasobów – czyli wtedy gdy wybrany jest poziom „Karta pamięci”, inne polecenia dla poziomu zestawu czy mapy, inne polecenia dla poziomu drogi, inne polecenia dla punktów zestawu a także inne polecenia dla punktów drogi. Zestaw nazywany „Schowek” a pełniący pomocniczą rolę w operacjach przenoszenia punktów między zestawami też posiada własne polecenia na różnych poziomach aktywizacji. Należy się z nimi zapoznać w czasie pracy – jest to metoda najbardziej efektywna. Korzystanie ze skrótów klawiszowych może być trudne dla początkującego użytkownika bo trzeba ich się nauczyć ale wywołanie polecenia niewykonalnego na danym poziomie jest sygnalizowane jako błąd w oddzielnym oknie więc nie ma możliwości omyłki. Natomiast w oknie pomocy takiego polecenia po prostu nie ma co może mylić ale też niekiedy pomóc w orientacji gdzie aktualnie się znajdujemy. UWAGA 1: Jeśli jako komputera używamy laptopa należy zasilać go z zasilacza sieciowego. Zauważono iż niektóre laptopy podczas pracy na bateriach nie są w stanie zapewnić odpowiedniej wydajności prądowej na złączach USB. Taki fakt skutkuje całkiem niespodziewanymi i niekiedy zabawnymi efektami dźwiękowymi w pracy Nawigatora. Ale też będzie powodem poważnych błędów w odczycie i zapisie danych. UWAGA 2: Nie należy wykonywać operacji dołączania interfejsu podczas pracy urządzenia. Może to doprowadzić do uszkodzeń elektrycznych łączonych urządzeń. Należy najpierw dołączyć interfejs do Nawigatora i komputera a dopiero później włączyć urządzenie i wystartować program. UWAGA 3: Jeśli chcemy natychmiast po zapisie punktów dokonać dowolnej operacji na urządzeniu korzystając z jego klawiatury to powinniśmy odczekać kilkanaście sekund na odblokowanie normalnego działania klawiszy. UWAGA 4: Jeżeli jest wywołane okno pomocy to nie można wykonać polecenia za pomocą skrótu klawiszowego. Okno pomocy wywołujemy klawiszem F1, zamykamy je klawiszem F1 lub Esc. Klawiszem Esc zamykamy również wszystkie inne aktywne okna dodatkowe. W każdej chwili możemy wykonać tylko kilka poleceń ze zbioru wywoływanych klawiszami funkcyjnymi. A są to następujące polecenia: F1 – menu kontekstowe z dostępnymi poleceniami F2 – okno postępu F3 – szukaj F4 – konfiguracje F5 – sortowanie Alt-X – wyjście z programu. Funkcja F2 – okno postępu działa w czasie wykonywania operacji zapisu i odczytu danych ze sprzętu. Pojawia się wówczas małe aktywne okno w którym są pisane wartości procentowe wykonywanego polecenia. Może być przydatne w czasie zapisu czy odczytu nagranych w sprzęcie dźwięków które to operacje są długotrwałe. Dla różnych screenreaderów to okno może zachowywać się różnie. Funkcja F3 - szukania opisu działa w panelu punktów. Wpisanie w oknie funkcji pierwszych liter opisu a następnie naciśnięcie SHIFT+F3 wyświetla nazwy następnych w kolejności wpisanej frazy. Naciśnięcie następnie klawisza Enter wygasza okno szukania i wybiera w panelu punkt ze znalezioną w ten sposób nazwą. Wyszukiwanie Funkcja F5 – sortowania działa w panelu punktów. Wybranie z listy odpowiedniej kolumny dla opisów powoduje odpowiednie posortowanie całego zestawu punktów. Interesujące są zwłaszcza możliwości posortowania ze względu na opis i obecność dźwięków – można to wykorzystać do wyszukania punktów nie posiadających opisu tekstowego lub nagrania. Operacje sortowania nie zmieniają kolejności zapisu punktów do urządzenia – decyduje o tym numer punktu. Polecenia zmieniające ustawienia lub sposób pracy programu zostały zebrane w jednym oknie konfiguracji wywoływanym klawiszem F4. W tym oknie znajdują się zakładki: „Porty”, „Współrzędne”, „Sortowanie”, „Dźwięki”, „Użytkownik”, „Domyślne półkule” oraz „Weryfikacja danych”. Pomiędzy tymi zakładkami można się przemieszczać klawiszami kursora lewo/prawo. Pomiędzy oknem parametrów, belką zakładek oraz przyciskami „OK” i „Anuluj” można przeskakiwać klawiszem tabulacji. Natomiast w oknie wybieranych parametrów możemy się poruszać korzystając z klawiszy kursora góra/dół. Dokonane ustawienia parametrów we wszystkich zakładkach zatwierdzamy na końcu przyciskiem OK lub klawiszem Enter. Ustawione dane dotyczące portu, użytkownika, weryfikacji, sposobu wyświetlania współrzędnych, oraz obsługi nagranych dźwięków zostają zapamiętane i obowiązują przy następnych sesjach pracy z programem. Tak samo zapamiętany zostaje katalog w którym zapisujemy i z którego odczytujemy zbiory punktów. Niekiedy do poprawnej pracy po zmianie obsługi nagranych dźwięków oraz zmianie używanego portu szeregowego może być konieczne wyjście z programu i wystartowanie go ponownie - zależy to od stosowanego systemu operacyjnego i jego ustawień. Nazwy poleceń w menu pomocy kontekstowej w większości wypadków dostatecznie jasno mówią co dane polecenie robi. Jednak należy wyjaśnić kilka spraw z tym związanych. Nazwy dyskowych zbiorów punktów jakie podpowiada nam program gdy chcemy zapisać zestaw na dysku zawierają w sobie numer zestawu z którego robimy archiwizację oraz aktualny rok, miesiąc i dzień zegara komputera. Nazwę można zamienić na dowolną inną, bardziej wyjaśniającą zawartość zestawu. Jeżeli jednak do zestawu został wczytany już istniejący zbiór punktów to wówczas operacja zapisu może się wykonać z sugerowaną nazwą odczytanego zbioru – dla każdego zestawu pamiętana jest nazwa ostatnio wczytanego doń zbioru. Punkty zestawu zapisane do zbioru dyskowego są automatycznie uzupełniane o dane użytkownika – takie jakie zostały wpisane w konfiguracjach – oraz opcjonalnie komentarzem. Jeżeli dane użytkownika nie zostaną zdefiniowane to przy próbie zapisu zbioru na dysk pojawi się okienko z przypomnieniem. I dlatego zalecamy zapisanie w konfiguracji swojego nazwiska lub „ksywki”. Można to zrobić uruchamiając konfigurację klawiszem F4, następnie klawiszem kursora wybieramy zakładkę „Użytkownik” i klawiszem tabulacji wchodzimy w okno edycji użytkownika wpisując tam swoje dane. Standardowo może tam być wpisana nazwa „Migraf”. Treść komentarza do zbioru dyskowego można przeczytać lub edytować w oddzielnym oknie będąc w panelu zestawów za pomocą skrótu Ctrl-K. Dowolny, długi ( bo do 2000 znaków ) tekst jaki tam można wpisać powinien – naszym zdaniem – wyjaśniać zawartość zbioru punktów. I zostało to pomyślane dla celów wymiany zbiorów punktów pomiędzy użytkownikami NAWIGATORa. Temu celowi służy również umieszczona w zbiorze danych nazwa lub nazwisko ostatniego użytkownika, czyli tego który ostatni dokonał zapisu zbioru w swoim komputerze. Zgromadzone punkty mogą być czytane i pisane albo tylko jako zbiory współrzędnych i opisów tekstowych, albo także możemy czytać i pisać dźwięki nagrane do urządzenia. I dlatego jeżeli odpowiednio ustawimy opcję w konfiguracji F4 – zakładka „Dźwięki” - pojawiają się dodatkowe polecenia pobierz/wyślij wszystkie ( a więc i dźwiękowe ) dane zestawu. Dokonanie wyboru sposobu traktowania nagrań będzie aktualne dopiero po wyjściu z programu i ponownym starcie. Należy jednak pamiętać iż odczytywanie i zapisywanie dźwięków w urządzeniu jest procesem długotrwałym. I nie zawsze potrzebnym. Nie należy próbować go zastosować do zestawów 1 do 9 bo taka operacja nie ma sensu – w nich nie przechowują się nagrania dźwiękowe i nie ma takich poleceń w menu. Dla karty pamięci wszystkie zestawy są udźwiękowione. Dla zestawów które nie są udźwiękowione niewłaściwa próba zapisu nagrań jest sygnalizowana odpowiednim komunikatem. Ale w buforach zestawów komputera IBM odczytane ze zbiorów dźwięki są obecne i biorą udział we wszystkich operacjach przenoszenia i renumeracji. Oczywiście zapisują się na dysk do zbioru natomiast nie zapisują się do urządzenia dla zestawów 1 do 9. Nie zapisują się również do zbiorów map. Funkcja zmian sposobu wyświetlania współrzędnych została wprowadzona z powodu braku jednolitości w podawaniu współrzędnych punktów geograficznych. Podstawowym sposobem, przyjętym w protokole GPS, jest podawanie stopni, minut i tysięcznych ( albo dziesięciotysięcznych ) części minuty. Na mapach często się spotyka inny sposób zapisu – stopnie, minuty, sekundy oraz setne części sekundy. W wykazach POI można spotkać sposób jeszcze inny a mianowicie stopnie i milionowe części stopnia. Jednak podstawowym formatem dla programu jest pierwszy z powyższego wyliczenia. Wszystkie obliczenia są dokonywane w tym formacie, z dokładnością taką jaka jest stosowana w urządzeniu. Dlatego możemy się spotkać ze zjawiskiem zaokrąglania wyników jeżeli wprowadzane dane są w innych formatach. Błąd w terenie wynikający z tego zjawiska nie przekracza jednego metra. Błąd wskazania na mapach jest o wiele większy. Jeżeli będąc w panelu punktów korzystamy z polecenia „Dodaj nowy punkt” to powinniśmy wpisać dane do wszystkich okienek formatki. Pomiędzy poszczególnymi polami formatki ( a jest ich cztery: numer, długość, szerokość a także opis tekstowy – nie licząc przycisków wyboru OK oraz Anuluj ) można się przemieszczać klawiszem tabulacji. Program przed zaakceptowaniem ( przycisk OK lub klawisz Enter ) wymaga podania numeru punktu oraz sprawdza formalną poprawność wprowadzonych współrzędnych. Natomiast opis nie jest bezwzględnie wymagany ale jest bardzo przydatny w czasie pracy z urządzeniem. Długość wprowadzonego tekstu opisu jest ograniczona – w urządzeniu – do 56 znaków, łącznie ze spacjami. Program nie sprawdza długości tekstu podczas wprowadzania go do formatki – jeżeli będzie za długi to zostanie przycięty w urządzeniu. Podanie numeru punktu już istniejącego nie wywołuje natychmiastowego ostrzeżenia ale takie ostrzeżenie wraz z proponowanym pierwszym wolnym miejscem nastąpi przy próbie zatwierdzenia wprowadzonych danych. Program nie sprawdza wprowadzonych współrzędnych dla terenu Polski ( bo można go używać na całym świecie ) i w związku z tym należy uważać aby nie pomylić długości i szerokości geograficznej. Na terenie naszego kraju długość ma wartości około 20 stopni a szerokość około 50 stopni. Nie są sprawdzane wartości wprowadzanego punktu. Można wprowadzić do zestawu punkty o dokładnie takich samych wartościach – opis i współrzędne – różniących się jedynie numerami. Ale wtedy w czasie pracy w terenie oznajmiany będzie punkt o najniższym numerze. Formalna poprawność wprowadzania współrzędnych geograficznych polega na sprawdzaniu obecności jednego przecinka w danych w odpowiednim miejscu. Natomiast określenie w jakim formacie została wprowadzona współrzędna zależy od ilości znaków dwukropka w zapisie. Tym samym możemy wpisać współrzędną geograficzną albo jako 18,5 ( stopnie i ułamkowa część stopnia ) albo jako 18:30,0 ( stopnie, minuty i ułamkowa część minuty ) albo też jako 18:30:0,0 – czyli stopnie, minuty, sekundy i ułamkowe części sekundy. W każdym wypadku oznacza to taką samą wartość i jest przyjmowane. Sposób w jaki są wyświetlane współrzędne, który jest ustawiany w konfiguracji F4 – zakładka „Współrzędne”, nie ma wpływu na format wprowadzanie danych – każdy poprawny zapis zrobiony według powyżej podanych reguł jest akceptowany. Zakładka „Domyślne półkule” w konfiguracji służy do określenia podstawowej dla Użytkownika półkuli naszego globu. Współrzędne wprowadzane zarówno ze zbioru jak i okienek edycyjnych mogą występować zarówno w postaci pełnej – czyli z literami oznaczającymi półkule jak i bez tych liter. W tym ostatnim wypadku wprowadzone współrzędne traktowane są tak, jakby miały w swojej treści litery odpowiadające ustawionej w konfiguracji półkuli. Natomiast w panelu punktów współrzędne występują zawsze wraz z odpowiednimi literami – „N”, „S”, „E” oraz „W”. Jeżeli Użytkownik Nawigatora nie planuje podróży przekraczających umowne granice półkul to po prawidłowym ustawieniu konfiguracji może zapomnieć o tej sprawie. Operacja renumeracji wykonywana w panelu punktów polega na zmianie numeru wybranego punktu na dowolny inny – pod warunkiem że numer docelowy nie jest już zajęty. Wybranie istniejącego wywołuje ostrzeżenie i propozycję pierwszego wolnego numeru. Zmiana numeru skutkuje taką samą zmianą numerów opisów dźwiękowych oraz w odpowiedni sposób modyfikuje drogi. Tym samym trzeba ponownie zapisać całość zestawu do urządzenia aby nie wystąpiły problemy z poprawnością danych. Operacje usuwania z zestawu punktów są również wykonywane na drogach zawierających usuwane punkty. Drogi są modyfikowane tak aby nie zawierały punktów nieistniejących. Ale stan naszych punktów i dróg w urządzeniu zostanie zaktualizowany dopiero po dokonaniu operacji zapisu edytowanego zestawu do urządzenia. Dotyczy to wszystkich manipulacji na zestawach punktów. Operacje wykonywane na ekranie komputera dotyczą danych pamiętanych w PC-cie a nie danych zgromadzonych w urządzeniu. Należy o tym pamiętać i program o tym przypomina w procedurze kończenia pracy z nim. W przypomnieniu są wyliczone zmodyfikowane zestawy oraz pytanie czy naprawdę chcemy wyjść z programu. Potwierdzenie zamiaru wyjścia z programu przyciskiem OK lub klawiszem Enter zamyka program a wprowadzone zmiany zostają zagubione. Jednak ciągle trzeba pamiętać iż zapisanie zmian do zbioru dyskowego pozwala tylko na zachowanie naszej pracy natomiast niczego nie zmienia w urządzeniu. Należy również pamiętać o tym, iż operacja zapisu do urządzenia punktów zapisuje zawsze wszystkie punkty i drogi tylko jednego zestawu z pamięci komputera. Tym samym w urządzeniu kasowane są punkty których nie ma na ekranie. Co może być powodem pewnych problemów jeżeli do tej czynności podchodzimy bez należytej uwagi. Ale nie można tego robić inaczej bo na przykład zapisując jakieś punkty z otrzymanego zbioru moglibyśmy sobie zrobić mieszankę punktów swoich i obcych na drogach. Więc lepiej jest wymuszać na użytkowniku dyscyplinę w operacjach zapisu niż doprowadzić do zniszczenia jego pracy w zbieraniu punktów i tworzeniu dróg. Należy również wiedzieć, iż zapis nowych lub zmienionych punktów do urządzenia nie kasuje istniejących w nim nagrań opisów dźwiękowych. Toteż może się zdarzyć iż nagramy punkty od kolegi z innego miasta a odtwarzane dźwięki będą dotyczyły miejsc z naszej okolicy. Dlatego aby uniknąć niespodzianek operacje importu danych do zestawu należy zakończyć sprawdzeniem ich poprawności. Takie sprawdzenie polega na odczytaniu opisów tekstowych i dźwiękowych z urządzenia – no i oczywiście doprowadzenie do ich zgodności. Najlepiej do celów mieszania zbiorów własnych i obcych jest wykorzystywać schowek – do takiego właśnie celu został on wprowadzony. Do schowka możemy wczytać punkty ze zbioru jak również przenosić dowolne punkty z dowolnego zestawu czy mapy. Jeżeli numery punktów z różnych zestawów będą się powtarzały to wówczas w schowku zostaną one dopisane na końcu ze zmienionymi numerami. Punkty ze schowka przenoszą się w całości do aktywnego zestawu na zasadzie dopisywania ich na koniec listy zgromadzonych punktów z jednoczesną ich renumeracją w miarę potrzeby – także na dodawanych drogach. Możemy zarchiwizować zawartość schowka tak samo jak każdego innego zestawu, nie możemy natomiast nagrać go do urządzenia – bo tam nie istnieje. Nagrane dźwiękowe opisy punktów nie są gubione w operacji przenoszenia poprzez schowek. Należy tylko pamiętać że jeżeli chcemy je zachować w urządzeniu to na koniec naszych manipulacji zbiorami musimy nagrać do zestawu zerowego zarówno punkty wraz z opisami tekstowymi jak i nagrania dźwiękowe. Tylko po wykonaniu takiej operacji będziemy mieli w urządzeniu pełną synchronizację współrzędnych punktu, jego opisu tekstowego oraz nagrania dźwiękowego dla niego. Podczas przenoszenia punktów pomiędzy schowkiem a zestawem należy pamiętać o istotnym fakcie - przed wykonaniem tej operacji jest sprawdzana wartość punktu. A pod tym pojęciem rozumiemy współrzędne oraz tekstowy opis. I jeżeli przenoszony punkt jest taki sam jak już istniejący w docelowym zestawie to w takim wypadku nie zostanie on przeniesiony, mimo iż ma inny numer. Taki sam oznacza zgodność współrzędnych oraz opisu. Ograniczenie to zostało wprowadzone po to aby uniknąć mnożenia w pamięci urządzenia identycznych punktów w różnych miejscach zestawu co mogło by się łatwo zdarzyć. Jednak nie zabezpiecza to przed wprowadzeniem takiego samego opisu dla zupełnie różnych punktów – co też może być mylące dla użytkownika. Schowka można również użyć do wybrania punktów z dostarczonej wraz z urządzeniem mapy. Pod pojęciem mapy rozumiemy tu zbiór około 60000 POI zebranych w Internecie i umieszczonych na karcie pamięci urządzenia. Zbiór tych punktów znajduje się również na dostarczonej wraz z urządzeniem płycie CD. Znajdujące się tam dane możemy wczytać do folderu „Mapa” a następnie wybrać z niego interesujące nas punkty, przesłać je do schowka a stamtąd do dowolnego zestawu. W operacji przesyłania punktów z mapy do schowka następuje ich automatyczna renumeracja – głównie z powodu ilości punktów w zbiorze POI, wielokrotnie przekraczających limit 255 punktów dla zestawu. Punkty zamieszczone w zestawie mają pewną przewagę nad punktami z mapy w postaci możliwości utworzenia z nich drogi. Użytkownik nie może odczytać zapisanych punktów mapy z karty pamięci ale może zapisać na karcie swój własny, duży zbiór punktów jako jedną z dwóch map. Tak samo jak może z katalogu mapa zapisać do zbioru dyskowego z rozszerzeniem *.pnm swoje własne punkty – dla archiwizacji lub dla wymiany z innymi Użytkownikami Nawigatora. Zapis z zestawu czy też schowka ma nieco inny format i rozszerzenie *.pnt. Niezależnie od tego ile mamy punktów w zestawie to do urządzenia zostanie zapisane tylko 255. Do schowka oraz mapy można wczytać do 128000 punktów. Ale należy pamiętać iż zapisanie takiej ilości punktów do mapy 0 lub 1 jest nieco ryzykowne. Problem polega na czasie przeszukania takiej mamy w odpowiedzi na polecenie 9 – lokalizacja na mapie. Dla 26 tysięcy punktów czas ich przeszukania wynosi około 7 sekund. Dla mapy o 128 tysiącach punktów ten czas się wydłuża do około minuty. I jest to już wartość znacząca. Użytkownik samodzielnie nie ma możliwości zapisania swych punktów w mapie 3 – jest ona zarezerwowana dla zbiorów przygotowanych w specjalny sposób i czas przeszukania ponad miliona punktów w niej zgromadzonych wynosi około 4 sekund. Należy również pamiętać iż czas operacji dopisywania dużych zbiorów ze schowka do zakładki mapa może trwać bardzo długo – kilkanaście do kilkudziesięciu minut. Powodem takiego zachowania programu jest konieczność przeszukiwania za każdym wstawianym punktem wszystkich znajdujących się w zakładce mapa zasobów aby wykryć i odrzucić wszystkie powtórzenia tych samych miejsc. Wśród dostarczanych Użytkownikowi POI są również punkty, które mogą Mu pomóc w dotarciu do biur oddziałów PZN czy PFRON – a więc punkty interesujące środowisko posiadaczy Nawigatora. Są one również nagrane do zestawu pierwszego w urządzeniu i mapy 1. W miarę jak będzie możliwe uzyskiwanie nowych punktów będziemy się starali dostarczać je Użytkownikom. Ale zależy to również od aktywności i chęci podzielenia się swoimi zbiorami przez osoby korzystające w życiu codziennym z urządzeń systemu GPS, nie tylko Nawigatora. Obecnie na karcie jako mapa zerowa jest zapisany zbiór dostępnych punktów z miasta ( województwa ) Użytkownika, natomiast jako mapa pierwsza są zapisane POI dla całej Polski. Będąc w folderze „Mapa” mamy do dyspozycji dodatkowe polecenie – „Uaktualnij mapę użytkownika w urządzeniu” - pozwalające na stworzenie mapy własnej zawierającej punkty zgromadzone w zestawach 0 do 19 na karcie pamięci. Polecenie to odczytuje punkty ze wszystkich zestawów karty, pomija powtórzenia i zapisuje uzyskany zbiór na kartę jako mapę własną z której można korzystać tak samo jak z map POI. Istotnym dla późniejszego korzystania jest, aby wszystkie punkty były opisane. Mapa ta wymaga aktualizacji w wypadku dopisania lub usunięcia jakiegokolwiek punktu w zestawach karty. Migraf Nawigator – program PC ver. 4.4.01 9